اغلب دستگاه‌هایی که بر روی شبکه اینترنت اشیا (IoT) قرار می‌گیرند مجهز به میکروکنترلر هستند. میکروکنترلرها منابع پردازشی و ذخیره‌سازی محدودی دارند و بر همین اساس، پیاده‌سازی روش‌های یادگیری عمیق بر روی آن‌ها بسیار دشوار است و باید ظرافت‌های زیادی را در این زمینه رعایت کرد. محققان دانشگاه اِم‌آی‌تی راهکاری عرضه کرده‌اند که این امکان را فراهم می‌کند دستگاه‌های متصل به شبکه اینترنت اشیا به شبکه‌های عصبی بهینه‌ای مجهز شوند. این یک دستاورد مهم در حوزه اینترنت اشیا محسوب می‌شود و علاوه بر افزایش امنیت داده‌ها، به کمتر آلوده شدن هوا هم کمک خواهد کرد.

دستگاه‌های مبتنی بر اینترنت اشیا مجهز به میکروکنترلرهایی هستند که توان پردازشی کمی دارند و ظرفیت ذخیره‌سازی آن‌ها در مقایسه با دستگاه‌هایی نظیر تلفن‌های هوشمند بسیار محدود است. بر همین اساس چنین دستگاه‌هایی این توانایی را ندارند که الگوریتم‌های یادگیری ماشین را بطور مستقل اجرا کنند. بلکه برای پردازش و تجزیه و تحلیل‌های پیچیده، داده‌های جمع‌آوری شده را به سوی ابر  ( کلاود) ارسال می‌کنند. ارسال داده‌ها به ابر سبب به خطر افتادن داده‌ها و باز شدن راه برای مهاجمانی می‌شود که قصد دارند به چنین شبکه‌هایی حمله کنند. از جمله راهکارها برای حل چنین چالشی، طراحی سیستم‌هایی است که بتوانند بدون نیاز به ابر، از شبکه‌های عصبی استفاده کنند. این یک موضوع داغ تحقیقاتی نسبتاً جدید است و شرکت‌هایی نظیر گوگل و ARM به دنبال راهکاری برای این مساله هستند.